بیماران تب دار: گروه های کم خطر و پر خطر

شایع ترین علل تب، علل عفونی هستند اما تب علل غیر عفونی مهمی نیز دارد که برخی از آنها عبارتند از:  انفارکتوس میوکارد، آمبولی ریه، خونریزی داخل جمجمه ای، طوفان تیروئیدی، سندرم نورولپتیک بدخیم، نارسایی حاد آدرنال، واکنش انتقال خون، ادم ریه، سکته مغزی (البته این علل تب بسیار نادرتر از علل عفونی بوده و در اغلب موارد تظاهر اصلی آنها تب نیست). کشف علل عفونی در بیشتر موارد یا اخذ شرح حال و معاینه فیزیکی دقیق بیمار امکانپذیر است. سن و بیماری زمینه ای مهم ترین تاثیر را بر سیر بیماری و در نتیجه تصمیم گیری های پزشک اورژانس دارند:

  1. گروه کم خطر: در بیماران جوان بدون بیماری زمینه ای تب در اغلب موارد ناشی از یک بیماری خود محدود بوده و مرتالیتی کمتر از 1% دارد. چالشی که پزشک اورژانس در این بیماران با آن روبرو است کشف موارد نادر بیماری های تب دار با سیر بدخیم در میان انبوه زیادی از بیماری تب دار خوش خیم و خود محدود است. در بیماران جوان سالم مهم ترین و کشنده ترین علل تب شامل توکسیک شوک، سپتیک شوک، مننژیت، مننگوکوکسمی، عفونت های استاف اورئوسی مقاوم به متی سیلین و پریتونیت بوده و درمان آنها باید بلافاصله و به صورت امپریکال آغاز شود.
  2. گروه پر خطر: در بیماران سالمند یعنی بیماران با سن بالای 65 سال و بیمارانی که یک بیماری مزمن زمینه ای دارند تب یک علامت خطر جدی است به طوری که 70 تا 90% این بیماران نیاز به بستری در بیمارستان پیدا می کنند. حدود 10% آنها در فاصله یک ماه از بستری شان در بیمارستان فوت می کنند. مسئول افت عملکرد و بد تر شدن وضعیت بالینی 75% سالمندانی در خانه های سالمندان نگهداری می شوند عفونت است. در بیشتر این بیماران تب ناشی از عفونت باکتریال می باشد اما حتی بیماری های ویروسی غیر کشنده مانند انفلونزا نیز می توانند در سالمندان سیری بدخیم و کشنده پیدا کنند. 80% عفونت های باکتریال کشنده سالمندان در دستگاه های تنفس، دفع ادرار و پوست و بافت نرم (سلولیت و زخم های بستر)  رخ می دهد. سالمندان 5 تا 10 برابر بیشتر از جوانان در معرض خطر عفونت ادراری و 15 تا 20 برابر بیشتر از جوانان در معرض خطر ابتلا به آپاندیسیت هستند. عفونت هایی مانند مننژیت، کله سیستین، آپاندیسیت و دیورتیکولیت در سالمندان و بیماران دچار نقص ایمنی تظاهرات آتیپیک داشته و ممکن است خود را تنها به صورت تغییرات رفتاری خفیفف، کاهش تحرک یا افت عملکرد مختصر نشان دهند. به طوری که بر اساس مطالعات انجام شده، در اغلب موارد، عفونت ادراری در سالمندان علائم بالینی کلاسیک خود (سوزش ادرار، تکرر ادرار، درد پهلو) ر ایجاد نمی کند. سرفه و خلط و حتی تنگی نفس نیز همیشه در سالمندان مبتلا به پنومونی دیده نمی شوند. هر نوع تغییر علائم حیاتی در این دسته از بیماران به خصوص تاکی پنه و افت فشار خون پیش بینی کننده یک سیر بدخیم برای بیماری هستند.

رفرنس: فصل "تب در بالغین" کتاب روزن 2014