تروما - وظایف پزشک اورژانس و تیم تروما

مقدمه - آشنایی کلی با وظایف پزشک اورژانس و تیم تروما

درمان بیماران  ترومایی نیازمند ارزیابی سریع این بیماران و انجام سریع و صحیح مداخلات لازم برای نجات آنهاست. از آنجا که در این میان "زمان" حرف اصلی را می زند و بیشترین نقش را در تعیین فرجام بیماران ترومایی بر عهده دارد استفاده از یک رویکرد سیستماتیک به بیماران مولتی پل تروما یا بیماران دچار ماژور تروما می تواند با خرید زمان بیشتر برای بیمار به حفظ اعضا و حیات او کمک کند. این رویکرد سیستمایتک شامل اجزای زیر خواهد بود:

1. آمادگی برای مواجهه و مراقبت از بیمار ترومایی در دو سطح پیش بیمارستانی و بیمارستانی: انجام اقدامات فوری نجات دهنده حیات بیمار در راستای محافظت از راه هوایی و بهبود وضعیت تنفسی ، کنترل خونریزی خارجی، بی حرکت سازی مناسب، انتقال به مناسب ترین مرکز ترومای در دسترس و انتقال به مرکز بیمارستانی مورد نظر قبل از رسیدن بیمار جهت ایجاد آمادگی های مناسب هم از نظر نیروهای انسانی و هم از نظرامکانات برقراری و حفظ راه هوایی، مایع درمانی مناسب با مایعات گرم شده، مونیتورینگ قلبی ریوی مناسب و محافظت شخصی پرسنل در برابر آلودگی ها و ابتلائات  احتمالی بیمار در این قسمت قرار دارند.
2. تریاژ مناسب بیماران هم در فیلد حادثه هم در بیمارستان : تریاژ به معنای اولویت بندی بیماران هم در انتقال هم در رسیدگی ها و مراقبت های داخل بیمارستانی است که بر اساس دستورالعمل های مخصوص خود انجام می شود.
3. ارزیابی اولیه (primary survey): در این مرحله بیماران به سرعت ارزیابی شده و اولویت های درمانی آنها بر اساس نوع صدمات، علائم حیاتی و مکانیسم آسیب مشخص می شود. این ارزیابی فوری اولیه ترتیب منطقی اقدامات درمانی بعدی را مشخص می کند. عملکردهای حیاتی بیمار مانند تنفس، فعالیت قلب و دستگاه عصبی در این مرحله بررسی می شوند. این مرحله شامل اجزای زیر است: کنترل راه هوایی و بی حرکت سازی گردن، وضعیت تنفس و ونیتلاسیون بیمار، گردش خون و کنترل خونریزی، وضعیت عصبی، خارج کردن لباس ها ضمن برقراری تمهیدات لازم برای پیشگیری از هیپوترمی بیمار در طی ارزیابی اولیه شرایط تهدید کننده حیات بیمار همزمان مورد شناسایی و در مان قرار می گیرند. اولویت ها در اطفال و بالغین یکسان هستند اما حجم خون و مایعات، دوز داروها، وزن و قد کودک ، سرعت از دست دادن گرما و الگوی آسیب ها در کودکان متفاوت می باشد. اولویت های رسیدگی به زنان حامله مثل سایر بیماران است اما تفاوت های فیزیولوژیک در مادر و احتمال آسیب های جنینی همراه را باید در نظر گرفت. تشخیص هر چه سریع تر بارداری در مادر و بررسی هر چه سریع تر جنین و ادامه مونیتورینگ او در جریان بررسی ها و اقدامات ضروری و تعیین کننده هستند. سالمندان نیز به دلیل افزایش سن خود و احتمال بیماری های قلبی عروقی ، تنفسی، متابولیک، بدخیمی ها، اختلالات انعقادی استفاده مزمن از داروها ... توان کمتری در مواجهه با استرس های ناشی از تروما دارند.
4. احیا
5. تکمیلات primary survey  و احیا
6. secondary survey : معاینه سر تا پا و تکمیل شرح حال
7. تکمیلات secondary survey
8. ادامه مونیتورینگ بیمار بعد از احیا و ارزیابی های سریال بعدی
9. درمان نهایی (در مواردی مثل نیاز بیمار به تعبیه چست تیوب) یا آماده سازی بیمار برای درمان نهایی (در مواردی مثل نیاز بیمار به جراحی)